Biopsja cienkoigłowa tarczycy

Co to jest biopsja cienkoigłowa tarczycy? Jakie są wskazania do biopsji tarczycy? Jakiego przygotowanie jest wymagane do biopsji cienkoigłowej tarczycy?Czy stosuje się znieczulenie? Jak przebiega badanie? Jakie jest postępowanie po zabiegu i jakie mogą być powikłania? Tego wszystkiego dowiesz się z tego artykułu.

Co to jest biopsja cienkoigłowa tarczycy? 

Jest to nakłucie podejrzanego guzka tarczycy w celu uzyskania informacji o jego budowie i pochodzeniu.

Zazwyczaj wykonuje się BACC (biopsję aspiracyjną cienkoigłową celowaną) pod kontrolą USG za pomocą bardzo cienkich igieł – 0,4 mm; 0,5 mm lub 0,6 mm.

Pozyskany materiał służy do wykonania badania cytologicznego lub tak zwanego badania cell-block, które są następnie oceniane pod mikroskopem przez patomorfologa.

Wskazania do biopsji tarczycy

Za pomocą biopsji diagnozuje się guzki lub zmiany ogniskowe podejrzane w badaniu ultrasonograficznym tarczycy.

Do objawów budzących najwięcej obaw należą szybkie powiększanie się guzka, twarda konsystencja, obecność podejrzanych węzłów chłonnych, przebyte napromienianie.

Podejrzane ultrasonograficzne są zmiany hypoechogeniczne, z nieregularną, zatartą granicą, z mikrozwapnieniami, o budowie segmentowej, sztywne w badaniu elastograficznym, o kształcie innym niż wydłużona elipsoida obrotowa czyli wyższe niż szersze lub wyższe niż dłuższe.

Przygotowanie do biopsji cienkoigłowej tarczycy

Ten zabieg diagnostyczny nie wymaga specjalnego przygotowania.

Mogą się mu poddać pacjenci obciążeni innymi chorobami.

Obecność zaburzeń krzepnięcia może być przeciwwskazaniem – o ewentualnym dodatkowym przygotowaniu do biopsji decyduje lekarz wykonujący zabieg.

W przypadku mężczyzn należy usunąć zarost z okolicy szyi

Badania nie da się wykonać u pacjentów niewspółpracujących, pobudzonych.

Znieczulenie 

Ze względu na używanie do biopsji bardzo cienkich igieł zabieg nie wymaga znieczulenia.

Nie stosuje się też żadnych środków przeciwbólowych ani przed, ani po jej wykonaniu.

Przebieg badania

Przed badaniem należy odsłonić szyję i zdjąć z niej ewentualne ozdoby, a następnie należy położyć się na wznak z głową odchyloną ku tyłowi.

Po przyłożeniu sondy do skóry i odnalezieniu podejrzanej zmiany na monitorze aparatu USG, lekarz wkłuwa igłę cały czas śledząc jej tor na monitorze. Po dotarciu igłą do wybranej zmiany, lekarz aspiruje do igły materiał komórkowy. W tym czasie nie wolno się poruszać, rozmawiać ani przełykać śliny.

Po zakończeniu aspiracji należy ucisnąć miejsce wkłucia gazikiem, aby zapobiec powstaniu krwiaka.

Po usunięciu igły badanemu zakładany jest opatrunek.

Lokalizacja zmiany pod kontrolą USG oraz pobranie materiału komórkowego trwa kilka minut.

Pobrany materiał przenosi się do płynu utrwalającego cell- block lub wykonuje rozmaz na szkiełko. Dalej jest on odpowiednio barwiony i poddawany ocenie histopatologa.

Postępowanie po biopsji

Aby zapobiec powstaniu krwiaka, należy silnie ucisnąć palcami założony w miejscu wkłucia jałowy opatrunek (przez 5 minut; przy zaburzeniach krzepnięcia 10 minut). Opatrunek można zdjąć po 15–30 minutach.

Wskazane jest unikanie wysiłku fizycznego przez około dobę po zabiegu.

Powikłania

Niekiedy się zdarza się że mimo zastosowania ucisku powstanie krwiak – zwłaszcza u chorych z zaburzonym układem krzepnięcia krwi lub przyjmujących antykoagulanty. Jest to właściwie jedyne choć niezbyt częste powikłanie biopsji.

W celu przyspieszenia wchłaniania siniaka lub krwiaka szyi można zastosować miejscowo maść lub żel z heparyną (np. Lioton 1000 żel)

Zapraszamy do rejestracji
na biopsję cienkoigłową tarczycy